ببین چگونه لبه ی کاغذ
انگشت خط خطی هایم را
هی می بُرد
هی خون می چکاند
و چطور
پرسه های قلمت در من
مدتی ست –
- نیامده ،
می رود!!!
همهمه ی دختریست در من
دختری که پشت ِ سر ِ هم، جفنگ می بافد
و گندِ قصه ی خود را، قشنگ می بافد
دختری که صورتکی صورتی به چهره ی اوست
و طرح ِ قامت ِ خود را پلنگ می بافد
خدا و خلوت و مشتی سروده های خفن
نخ ِ خیال ِ بلندای تو ته ِ سوزن
انار ِ سرخ ِ بهشتی، لب و تب ِ قرمز
و سیب های خیالی ، نچیده در دامن
دختری بخاطر تو، پشت می کند به همه
ترا نشانده به شعر و ترانه و کلمه
دختری که جنس ِ وجودش، ردیف ِ دلتنگی ست
نبود ِ توست که هی می زند به او صدمه
در من
دغدغه ی دختریست-
با خیال کوچ
پیش از آنکه طعم ِ تیغ ِ نگاهت
مغزش را
تلخ
بُرش دهد!!!
|
